آسمان دلگیر بود اینجا، زمینش خسته بود            قـرن‌ها بال کـبوتر، پـای آهـو بسته بود

سرزمین عشق بود اما سلیمانی نداشت            ملک عاشق‌ها هزاران سال سلطانی نداشت

تا نوشت آیات هجرت را برایش سرنوشت            آمد و خاک خراسان قسمتی شد از بهشت

بعد از آن هر قلب غمگین، کنج گوهرشاد بود            قـبـلۀ دل‌های خسته، پـنجـره فـولاد بود

چشم وا کن کور مادر زاد! گنبد را ببین            نـور صحـن عـالـِم آل مـحـمـد را ببـین

چشم وا کن پاره‌ای‌ از پیکر پیغمبر است            یا علی‌گویان بیا! همنام جدش حیدر است

گوش کن اینجا دل هر سنگ می‌گوید رضا            سـیـنۀ نـقـاره با آهـنـگ می‌گـوید رضا

عشق می‌گوید رضا و نور می‌گوید رضا            مشهد از نزدیک و قم از دور می‌گوید رضا

آب سقـاخـانۀ تو، خـونِ غیرت می‌شود            آهوی تو، شیـر میـدان شهادت می‌شود

ای شهید عشق! لب تر کن، تو از روی کَرَم            نـام ما را هم بـبـر، بین شـهـیدان حـرم